Güvenlik Dengeleri ve Yeni Sınırlar

Bir yanda terörün ekonomik maliyetini ve toplumsal maliyetini konuşan devletin en üst kademeleri, diğer yanda Meclis'teki oylama sonrası parçalanan bir siyasi blok; bu yeni yasa gerçekten bir bütünleşme mi sağlıyor yoksa ayrışmayı mı derinleştiriyor?

Cevdet Yılmaz'ın bugün Külliye'de belirttiği 2,3 trilyon dolarlık ekonomik kayıp rakamı, meselenin sadece güvenlik değil, devasa bir kaynak yönetimi olduğunu gösteriyor.

Mesele sadece para değil, devletin bu yeni yasal yetkileri kullanırken toplumsal dokuyu nasıl test edeceği.

Aslında Meclis'teki tablo çok daha karmaşık, YENİ Parti milletvekilleri oylama sonrası hemen bir destek bildirisi yayımlayarak Özgür Özel'in arkasında olduklarını açıkladılar.

YENİ Parti'deki o ayrışmanın boyutu nedir, Elif?

Oylama sırasında 54 milletvekili 'Hayır' derken, sadece 35'i 'Evet' dedi; yani grup içinde ciddi bir bölünme yaşandı.

Bu bölünme, yasanın içeriğinin ne kadar riskli olduğunun bir kanıtı gibi duruyor.

Bence bu bir riskten ziyade, siyasi partilerin kendi iç dengelerini koruma refleksi.

Peki ya devletin bu süreçte provokasyon uyarısı yapması?

Cevdet Yılmaz'ın dezenformasyon uyarısı, aslında bu hassas geçiş döneminde karşılaşılacak toplumsal tepkilere karşı bir ön hazırlık niteliğinde.

Bakan Güler'in Bartın'daki açıklamaları bu denklemde nerede duruyor, Çetin?

Güler 'tarihi adım' diyor ama benzer yasal süreçlerin geçmişteki maliyetlerini gördüğümüzde, kurumların bu yeni yetki alanına ne kadar hazır olduğu sorusu bence hala yanıtlanmadı.

Bakanlığın ifadesiyle, bu yasa sadece terörle mücadeleyi değil, 'toplumsal kardeşliği tahkim etmeyi' de hedefliyor.

Peki, bu 'tahkim' süreci sahada nasıl bir karşılık bulacak, bakalım o noktada bizi neler bekliyor.

Sahadaki uygulama, yasanın kağıt üzerindeki niyetinden çok daha farklı bir dirençle karşılaşabilir. Özellikle sınırın ötesindeki güvenlik mimarisi değişirken, bu yeni yasal düzenleme komşularla olan iş birliğini nasıl tetikleyecek?

Mesele sadece yasa çıkarmak değil, bu yasayı sınırın ötesinde bir yaptırım gücüne dönüştürebilmek. Türkiye, Bulgaristan ve Yunanistan'ın kurduğu bu üçlü mekanizma, sadece göçmen sayısına odaklanmaktan çıkıp suç örgütlerinin lojistik ağlarını hedef alacaksa anlam kazanır.

Bakan Çiftçi'nin Sofya'daki vurgusu da tam olarak bu yönde; mekanizmanın kapsamı genişletiliyor. Görünen o ki, düzensiz göçten ziyade hibrit yapılara ve yeni nesil organize suç örgütlerine karşı ortak bir savunma hattı kurulmaya çalışılıyor.

Ama bu hat ne kadar güvenli?

Riskleri haklısınız, ancak suç örgütlerinin hibrit yapısı artık tek bir ülkenin sınır güvenliğiyle çözülemeyecek kadar çapraz bir ekonomik akış yaratıyor. Geçen yılki veriler, sınır ötesi suç gelirlerinin geleneksel yöntemlerden çok dijital ve çok uluslu kanallara kaydığını gösteriyor.

Bakanlığın bu süreçte vurguladığı bir diğer nokta da uyuşturucuyla mücadele. Sofya'daki temaslarda, bu suç ağlarının sadece sınır hattında değil, transit rotalardaki koordinasyon eksikliğinin de giderileceği ifade edildi.

Koordinasyonun maliyeti ve karşılıklı güven sorunu her zaman masadadır.

Bu noktada bir detayı eklemeliyim; İçişleri Bakanlığı'nın yeni planında, bu üçlü mekanizmanın sadece istihbarat paylaşımıyla sınırlı kalmayacağı, operasyonel ortaklıkların da gündeme gelebileceği belirtiliyor.

Sınırların güvenliği bu denli karmaşık bir hal alırken, diplomatik ziyaretlerin ağırlığı da bir başka boyuta taşınıyor. Bakalım Ankara'daki bu yeni diplomatik hareketlilik, rotasını çok daha sıcak ve gerilimli deniz ve boğaz geçişlerine çevirecek mi?

Ankara'daki hareketlilik bir yana, asıl düğümün çözüleceği yer o çok konuşulan dar geçitler olacak gibi duruyor. Muhsin Rızai'nin açıklamalarıyla Hürmüz Boğazı'nı bir pazarlık masasına yatırdığını görüyoruz; bu hamle sadece bir tehdit mi yoksa gerçek bir strateji mi?

Bence bu bir stratejiden ziyade, eldeki tek kozu sonuna kadar kullanma çabası. İran'ın şartları arasında Gazze ve Lübnan'daki çatışmaların durdurulmasını istemesi, deniz ticaretini doğrudan bir siyasi şantaj aracına dönüştürüyor.

Ancak bu şantajın maliyeti sadece siyasi değil, az önce belirttiğim ticaret rotaları açısından da çok ağır. Eğer ABD bu şartları kabul etmezse, küresel petrol arzının büyük bir kısmının durması demek; bu da geçen yılki enerji krizi verilerinin çok ötesinde bir sarsıntı yaratabilir.

Peki ya ABD bu riski göze almazsa?

Görünen o ki ABD, İran'ın bloke edilen varlıklarını serbest bırakması talebiyle karşı karşıya; yani mesele sadece savaşın durması değil, doğrudan bir finansal geri dönüş talebi.

Bu noktada Rızai'nin Çin Büyükelçisi ile yaptığı görüşmeye dair bir detayı paylaşmam gerekiyor. Rızai, sadece ABD'yi değil, bölgedeki tüm tarafları suçlarken, Hürmüz üzerinden Umman ile yeni bir güzergah planlandığına dair somut bir görüşmeden bahsetti.

Denizlerin güvenliği ve ticaretin akışı bu kadar keskin hatlarla ayrılmışken, asıl büyük kırılmaların nerede yaşanacağını merak ediyorum. Belki de asıl mesele, sadece insanların değil, doğrudan yaşamın temel kaynaklarının tehdit altında olmasıdır.

Yaşamın temel kaynakları dediğimde, sadece kaynakların değil, doğrudan fiziksel varlığımızın sarsıldığı bir tabloyu kastediyorum. Kolombiya'daki deprem ve Nijerya'daki salgın verileri bu sarsıntının iki farklı yüzü gibi duruyor.

Kolombiya'daki tablo çok ağır ilerliyor; USGS verilerine göre 7,4 büyüklüğündeki sarsıntıda ölü sayısı 234'e çıktı ve 2 bin 700 kişi için hâlâ kayıp başvurusu yapılmış durumda.

Asocapitales'in açıklamasıyla Pereira ve Cali gibi kentlerde kırmızı alarm verildiğini biliyoruz, ancak bu durumun ekonomik maliyeti sadece yıkım değil, sokağa çıkma yasağıyla birlikte duran yerel ticaret olacak.

Güvenlik gerekçesiyle sokağa çıkma yasağı uygulanması sadece yağmayı önlemek için mi, yoksa devletin kontrolü kaybetme korkusunun bir sonucu mu?

Cali Belediye Başkanı Alejandro Eder'in ifadesi bu noktada net; yasak, acil durum ekiplerinin önünü açmak için alındı.

Buna inanmak zor, çünkü benzer krizlerde güvenlik boşluğu her zaman daha büyük bir kaos doğuruyor.

Bu kaos sadece fiziksel yıkımla sınırlı değil, Nijerya'da NCDC'nin raporu çok daha sessiz ama yaygın bir tehdidi gösteriyor; Lassa ateşi vakaları 1000'e ulaşmış durumda.

Yüzde 23,7'lik ölüm oranı, bir sağlık krizinin ne kadar hızlı bir ekonomik yıkıma dönüşebileceğinin kanıtı gibi.

Nijerya'daki bu tablo, yerel bir sağlık sorununun küresel bir kırılganlığa dönüşme hızını gösteriyor; Elif, bu verilerin içinde gözden kaçan bir ayrıntı var mı?

Evet, NCDC verilerine göre bu süreçte 53 sağlık çalışanı da enfekte oldu, yani sistemi ayakta tutması gerekenler de risk altında.

Yeryüzündeki bu kırılganlıklar bize her şeyin ne kadar hassas olduğunu hatırlatırken, gözümüzü biraz daha yukarıya, sınırların ötesindeki yeni bir iş birliği alanına çevirmemiz gerekecek.

NASA'nın ISRO'yu Ay Üssü programına dahil etme çağrısı, uzayda sadece keşif değil, yeni bir güç dengesi arayışına işaret ediyor gibi duruyor.

Bu durum, uzay ekonomisinin tekelleşmesini engellemek isteyen bir stratejik hamle olabilir; çünkü NASA, Artemis Anlaşması'nın maliyetini ve operasyonel yükünü paylaşacak yeni aktörlere ihtiyaç duyuyor.

Ben bu noktada maliyetten ziyade güvenlik riskine bakıyorum.

Çetin, risk derken tam olarak hangi mekanizmayı kastediyorsun?

Ay yüzeyindeki bu kalıcı yerleşimlerin, yeryüzündeki jeopolitik gerilimleri doğrudan Ay'a taşıma ihtimali çok yüksek.

Aslında toplantı detaylarına bakarsak, 5-6 Ağustos tarihlerinde Bengaluru'da yapılan görüşmelerin sadece sivil değil, ticari uzay işbirliğini de kapsadığını görüyoruz.

Yani bu sadece bilimsel bir merak değil, somut bir pazar paylaşımı mı?

Buna ek olarak, toplantıda gelecekteki insanlı uzay uçuşu teknolojileri üzerine ortak çalışmalar yürütülmesi de resmi olarak masadaydı.

Görünüşe göre sınırların ötesinde kurallar yeniden yazılıyor; peki bu yeni düzen, yeryüzündeki operasyonel gerçeklikleri ve iklim dengelerini nasıl etkileyecek?

Sınırların ötesinden yeryüzüne dönersek, güvenlik tarafında operasyonel yoğunluk devam ediyor; Gaziantep ve Diyarbakır'dan gelen haberler bu tabloyu nasıl tamamlıyor?

Gaziantep'te İl Emniyet Müdürlüğü ve Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde, dron destekli bir operasyonla 23 aranan şüpheli yakalandı. Bu kişilerin toplamda 63 yıl 11 ay kesinleşmiş hapis cezası bulunuyor.

Dron kullanımı operasyonun hızını artırsa da asıl soru bu suç ağlarının ne kadar derine indiği.

Aslında bu bir ağ yapısı meselesi; Diyarbakır'daki jandarma operasyonunda 30 ayrı olayda 19,4 kilo esrar ele geçirilmesi, suçun tek bir noktada değil, geniş bir alana yayıldığını gösteriyor.

Diyarbakır Valiliği'nin verilerine göre, o operasyon kapsamında 33 şüpheli hakkında da yasal işlem başlatılmış durumda.

Sadece sayıya bakmak yanıltıcı olabilir, asıl maliyet bu suç trafiğinin durdurulması için harcanan kaynağın sürdürülebilirliği.

Güvenlik harcamalarındaki bu yoğunluk, aslında ekonomik istikrarın temel ön koşulu olarak görülüyor; ancak operasyonların sıklığı bir dengesizliğe mi işaret ediyor, bunu tartışmak lazım.

Güvenlik tarafındaki bu hareketlilik, aslında daha geniş bir yönetimsel hazırlığın parçası mı, yoksa sadece rutin bir asayiş döngüsü mü?

Aslında bu operasyonel tempo, Türkiye'nin uluslararası arenada üstleneceği yeni rollerle de bir bağ kuruyor; örneğin Antalya'daki COP31 hazırlıkları gibi.

Bakan Kurum'un COP31 Danışma Kurulu ile yaptığı ilk toplantıda vurguladığı 'Uygulama COP'u' vizyonu, Türkiye'nin sadece söylemde değil, eylemde de bir aktör olma isteğini kanıtlıyor.

Uygulama vizyonu kağıt üzerinde iyi duruyor ama küresel iklim finansmanındaki gerçeklikler bu eylemleri ne kadar destekleyecek?

Buna ek olarak, Bakan Kurum'un sunduğu 10 maddelik eylem gündeminde, yerel yönetimlerin iklim adaptasyonuna dair somut bütçeler de yer alıyor.

Yani bir yandan asayişi sağlama alırken, diğer yandan küresel bir krizin uygulama merkezine dönüşmeye çalışıyoruz; Elif, son bir detay var mıydı?

Evet, Bakan Kurum'un toplantıda özellikle vurguladığı, 9-20 Kasım tarihlerindeki konferans için Antalya'da kurulacak olan lojistik merkezinin kapasitesi hakkında teknik bir detay paylaşılmıştı.

Görünen o ki gündemimiz, sokaktaki asayişten küresel iklim politikalarına kadar çok katmanlı bir seyir izliyor; bugünlük bizden bu kadar, yarın sabah yeni bir perspektifle görüşmek üzere, iyi geceler.